Gevormd door twee sterke vrouwen

In mijn jeugd werd ik gevormd door twee bijzondere vrouwen: mijn moeder en mijn stiefmoeder. Allebei sterk en zelfstandig, maar met heel verschillende ideeën over de positie van vrouwen. Nu ik werk met volwassen anderstaligen, vind ik van hen allebei iets terug in mijzelf en in de vrouwen die ik ontmoet.

Ik groeide als tiener in de jaren tachtig op bij mijn vader en stiefmoeder. Mijn stiefmoeder was een uitgesproken feminist en ze was directeur (niet ‘directrice’) van een vrouwenvakschool in het Noorden van het land. Mijn halfzusje ging daar naar de kinderopvang, samen met de kinderen van de ‘herintredende’ vrouwen. Als meisje van elf, twaalf jaar vond ik het maar vreemd: een school voor volwassenen. En wat een raar woord: ‘her-in-treden’, ‘her-in-tre-den-de-vrouw’. Ik realiseerde me niet hoe vooruitstrevend (en nodig!) dat eigenlijk was.

Mijn eigen moeder vond feministen maar drammerig. Zelf was ze bijzonder autonoom en werkte fulltime. Ze gaf Nederlands als Tweede Taal in de Internationale Schakelklas op een middelbare school.

De appel en de boom

Ja, en die appel en die boom … blijkbaar hebben allebei die moeders mij beïnvloed, want ik werk al jaren als educatief auteur bij Uitgeverij Kleurrijker en heb als specialisatie het onderwijs aan laagopgeleide volwassen anderstaligen. NT2 én volwassenenonderwijs.

Ik begrijp mijn stiefmoeder tegenwoordig helemaal: het is niet alleen belangrijk, maar ook ontzettend leuk om te zien hoe mensen die jaren niet naar school zijn geweest, de draad oppakken, vooruitgang boeken en successen behalen — en daar zelf ook ontzettend trots op zijn met elkaar.

En ik word nóg blijer als het gaat om een vrouw die al is ingeburgerd, die vanuit de gemeente geen aanspraak maakt op subsidies voor bijscholing — omdat haar man werkt en voor het inkomen zorgt — en die tóch vastberaden bezig is om stap voor stap haar eigen toekomst vorm te geven. Deze vrouw inspireert me. Door haar schrijf ik dit blog voor Internationale Vrouwendag.

Een droom in de kinderopvang

Ik ontmoette haar bij de Cybersoek in Amsterdam-Oost, waar ik als assistent mee heb gedraaid in lessen digitale vaardigheden. En ze heeft een droom: ze is het thuiszitten zat en ze wil werk in de kinderopvang. Een verkorte mbo-4-opleiding heeft ze daarvoor op het oog. Nederlands Staatsexamen I is binnen, maar 3F blijkt echt moeilijk. En ook rekenen en Engels worden een uitdaging.

Haar plan is ambitieus en ik ondersteun haar graag. Ik denk dat ze uiteindelijk van mij niet zo heel veel nodig heeft. Vooral een steuntje in de rug, uitzoeken waar hulp te vinden is, sparren over een rekentoets — waarvan sommige vragen zó verwarrend waren dat echt niet per se haar taal- en rekenvaardigheid tekort schoot. Dat soort dingen.

Internationaal én intergenerationeel

En zo ontwikkel ik mijn ondersteunende vaardigheden, leer ik uit de eerste hand waar een anderstalige op digitaal vlak tegenaan loopt en voel ik me even weer heel verbonden met mijn moeder en stiefmoeder.

Vrouwendag is dit jaar voor mij internationaal én intergenerationeel en het maakt me blij dat ik vanuit mijn bevoorrechte positie iemand een stapje verder mag helpen.

Dit soort ontmoetingen maken mijn werk zo mooi. Zij inspireert mij en hopelijk doet haar verhaal hetzelfde voor jou. Welke vrouwen hebben jou geraakt?